سمعک

میگرن وستیبولار چگونه تشخیص داده می شود؟

میگرن وستیبولار باید توسط متخصص مغز و اعصاب تشخیص داده شود که دارای دانش تخصصی در مورد سیستم عصبی است. او در مورد تاریخچه پزشکی شخص، سوالاتی می پرسد، معاینه فیزیکی انجام میدهد و به دنبال اطلاعات بیشتر در مورد علایم و چگونگی وقوع آن می گردد.
علاوه بر شرح حال و معاینه نورولوژیک دقیق، متخصص مغز و اعصاب با بررسی های تشخیصی پاراکلینیک میتواند به رد سایر علل سرگیجه و تشخیص قطعی میگرن وستیبولار کمک کند.

اولین قدم درخواست یک ام آر آی مغزی (Brain MRI) می باشد که به وسیله آن ساختمان مغز از نظر ضایعات فضا گیر و تومورهای مغزی بررسی میشود. تست های شنوایی و تعادل هم برای رد اختلالات گوش انجام میشوند.

قدم بعدی بررسی عروق مغز و چگونگی جریان خون و خونرسانی مغز با انجام سونوگرافی داپلر عروق مغز (TCD & ECD) می باشد. این روش برای رد اختلالات خونرسانی قسمتهای پس سری مغز که توسط سیستم ورتبرو بازیلر (Vertebrobasilar Insufficiency) انجام شود صورت می گیرد. این اختلال در سیستم خونرسانی مغز (VBI(Vertebro basilar Insufficion نام دارد که منجر به حمله های سرگیجه می شود و در واقع نوعی پیش سکته مغزی محسوب می شود.

آزمایش خون یا تست مشخصی برای تشخیص سرگیجه میگرنی وجود ندارد ولی انجمن بین المللی سردرد (IHS)، اولین کرایتریای تشخیصی برای کمک به پزشکان در تشخیص بیماری میگرن وستیبولار را اعلام کرده اند. بر این اساس شما ممکن است مبتلا به میگرن وستیبولار باشید اگر:

1- حداقل 5 حمله سرگیجه داشته باشید که احساس حرکت یا احساس چرخش هم میکنید. این با بیماری حرکت (Motion sicknesses) یا حمله غش (Faint) متفاوت است.

2- سرگیجه یا عدم تعادل(بطور شدید یا متوسط) بین 5 دقیقه تا 72 ساعت طول بکشد.

3- علایم شما متوسط تا شدید باشند، که ممکن است شما را از انجام فعالیت های روزمره باز دارد و یا آنقدر شدید باشد که نتوانید هیچ کاری انجام دهید.

4- حداقل نیمی از حملات سرگیجه با یکی از علایم میگرن زیر همراه باشد:
• سردرد یکطرفه، ضرباندار و متوسط تا شدید که با فعالیت بدتر شود.
• حساسیت به نور یا صدا
• دیدن جرقه های نورانی در میدان بینایی (اورای میگرن)

پس از تشخیص، در صورت لزوم باید برای فرد دارو تجویز شود و آموزش های لازم جهت اقدامات حین سردرد به بیماران داده شود.